FURTUNA
Nimeni n-a ramas in strada.
Norii negri vin gramada.
Zboara frunzele uscate
In vazduh imprastiate
Si salcamii stau sa cada:
Bate vantul, bate...
A iesit de la rascruce
O femeie care duce
Un copil de mana... Suna
Porti izbite de furtuna
Si femeia face cruce:
Fulgera si tuna.
Dar a norilor naframa
Se sfasie... Biata mama,
Cu puterile scazute,
Vrea copilul sa-si ajute
Si cu glas pierdut il cheama:
Hai cu mama, iute!
L-a luat acum in brate.
Ploaia o izbeste-n fata.
Bolta parca-i sparta-n doua...
Cu manutele-amandoua
El de gatul ei s-agata:
Ploua, mama, ploua!
Autor: George Toparceanu Poezia FURTUNA de George Toparceanu
|